NASA's next Mars rover set for 2020 launch

The Mars 2020 rover will investigate a region of Mars where the ancient environment may have favorable for microbial life. Photo: IANS...

Washington: The US space agency, NASA, is ready to proceed with the final design and construction of its next Mars rover, currently targeted to launch in the summer of 2020 and arrive on the Red Planet in February 2021.

The Mars 2020 rover will investigate a region of Mars where the ancient environment may have been favorable for microbial life, probing the Martian rocks for evidence of past life.

"This mission marks a significant milestone in NASA’s Journey to Mars - to determine whether life has ever existed on Mars, and to advance our goal of sending humans to the Red Planet,” said Geoffrey Yoder, Acting Associate Administrator of NASA’s Science Mission Directorate in Washington.

Throughout its investigation, it will collect samples of soil and rock and cache them on the surface for potential return to Earth by a future mission.

"The Mars 2020 rover is the first step in a potential multi-mission campaign to return carefully selected and sealed samples of Martian rocks and soil to Earth,” Yoder noted.

To reduce risk and provide cost savings, the 2020 rover will look much like its six-wheeled, one-tonne predecessor, Curiosity, which landed on Mars in 2012, but with an array of new science instruments and enhancements to explore Mars as never before, NASA said in a statement.

The Mars 2020 rover will use the same sky crane landing system as Curiosity, but will have the ability to land in a more challenging terrain with two enhancements, making more rugged sites eligible as safe landing candidates, the US space agency pointed out.

The Mars 2020 mission has already passed an extensive review process and a major development milestone.

Once a mission receives preliminary approval, it must go through four rigorous technical and programmatic reviews - known as Key Decision Points (KDP) to proceed through the phases of development prior to launch. 

Phase A involves concept and requirements definition, Phase B is preliminary design and technology development, Phase C is final design and fabrication, and Phase D is system assembly, testing, and launch. Mars 2020 has just passed its KDP-C milestone.

"Since Mars 2020 is leveraging the design and some spare hardware from Curiosity, a significant amount of the mission's heritage components have already been built during Phases A and B,” George Tahu, Mars 2020 Programme Executive at NASA Headquarters in Washington said. 

"With the KDP to enter Phase C completed, the project is proceeding with final design and construction of the new systems, as well as the rest of the heritage elements for the mission," Tahu added.

(With agency inputs)

വ്യോമയുദ്ധരംഗത്ത് പാക്കിസ്ഥാനെതിരെ ഇന്ത്യയ്ക്ക് മേൽക്കൈ; ഇനി റഫാൽ നയിക്കും

ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേന മൂന്നു ദശകങ്ങളായി ആവശ്യപ്പെടുന്ന മധ്യദൂര ബഹുദൗത്യ പോർവിമാനം വാങ്ങാൻ ഒടുവിൽ കരാറായി. ഏകദേശം 6000 കോടി രൂപയുടെ കരാർ വഴി വാങ്ങുന്നതു 36 റഫാൽ വിമാനങ്ങൾ. മുൻ സർക്കാർ ചർച്ച ചെയ്‌തു ധാരണയിലെത്തിയതിനെക്കാൾ വളരെ കുറഞ്ഞ വിലയിലാണു വിമാനം വാങ്ങുന്നതെന്നു പ്രതിരോധമന്ത്രി മനോഹർ പരീക്കർ അവകാശപ്പെട്ടു. 

ഇന്നു പാക്കിസ്‌ഥാന്റെ പക്കലുള്ള ഏതു പോർവിമാനത്തേക്കാളും മികച്ചതും ആധുനികവുമായ സാങ്കേതികവിദ്യയുപയോഗിച്ചു നിർമിച്ചതുമാണ് റഫാൽ വിമാനങ്ങൾ. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ ആദ്യവിമാനം എത്തും. ബാക്കിയുള്ളവ ഘട്ടം ഘട്ടമായും. കടുത്ത വിമാനക്ഷാമം നേരിടുന്ന വ്യോമസേന പുതിയ കരാറിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണ്.

വിമാനത്തിന്റെ വിലയേക്കുറിച്ചോ, ഗുണമേന്മയെക്കുറിച്ചോ പരാതിയൊന്നും ഉണ്ടാവാനിടയില്ലെങ്കിലും കരാർ മറ്റു വിവാദങ്ങൾക്കു വഴിതെളിച്ചേക്കും. വ്യോമസേന ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നതു കുറഞ്ഞതു 126 വിമാനങ്ങളാണ്. കരാറനുസരിച്ചുള്ള 36 എണ്ണം കഴിഞ്ഞാൽ ബാക്കി 90 എണ്ണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വ്യക്‌തമായ ധാരണയില്ലാത്തതു ദീർഘകാലാടിസ്‌ഥാനത്തിൽ പ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ടാക്കിയേക്കും. പ്രത്യേകിച്ചും റഫാലിനെ പാക്ക് വ്യോമസേനയ്ക്കെതിരെയുള്ള പ്രധാന വ്യോമായുധമായാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെങ്കിൽ.

1960–കൾ മുതൽ സോവിയറ്റ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചു നിർമിച്ച മിഗ്–21, 1970–80 കളിലെ മിഗ്–21 ബിസ് എന്നിവ ആണ് പാക്ക് വ്യോമസേനയ്ക്കെതിരെ ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ പ്രധാന പോർവിമാനങ്ങൾ. 1990–കളോടെ ഇവ പഴഞ്ചനായി. ഇതോടെയാണു പുതിയ ബഹുദൗത്യ (പ്രധാനമായും ആകാശപ്പോരാട്ടം, ലഘു ബോംബിങ്) വിമാനം വേണമെന്നു വ്യോമസേന ആവശ്യപ്പെട്ടത്.

ഇതിനിടയിലാണു സുഖോയ്–30 എം.കെ.ഐ എന്ന ദീർഘദൂര വിമാനം റഷ്യൻ സഹായത്തോടെ നിർമിച്ചുതുടങ്ങിയത്. ദീർഘദൂരം പറക്കാനും, കനത്ത ബോംബാക്രമണത്തിനു കഴിവുള്ളതുമായ ഈ വിമാനങ്ങളെ ചൈനയ്ക്കെതിരെയുള്ള വടക്കൻ മേഖലയിലാണു വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നത്. പാക്ക് മേഖലയിൽ ഇവയെ വിന്യസിക്കാനാവില്ല. മിഗ്–21 പോലുള്ള മധ്യദൂരശേഷിയും ഭാരം കുറഞ്ഞതുമായ വിമാനമാണു പശ്‌ചിമാതിർത്തിയിൽ ആവശ്യം. 

മിഗ്–21 വിമാനങ്ങൾ പഴഞ്ചനാവുകയും പലതും തകർന്നുവീഴുകയും ചെയ്തതോടെ ഇന്ത്യയുടെ ഫൈറ്റർ സ്‌ക്വാഡ്രണുകൾ ശുഷ്‌ക്കിച്ചുതുടങ്ങി. 38 ഫൈറ്റർ സ്‌ക്വാഡ്രണുകളാണ് അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും എണ്ണം 33–ഉം 32–ഉം ആയി കുറഞ്ഞു. ഈ 32 സ്‌ക്വാഡ്രണിൽത്തന്നെ വേണ്ടത്ര വിമാനങ്ങൾ ഇല്ലാതെയും വന്നതോടെ ഫലത്തിൽ ഇന്ന് 28 (25 എന്ന് ചിലർ പറയുന്നു) സ്‌ക്വാഡ്രൺ പോർവിമാനങ്ങളേ വ്യോമസേനയുടെ പക്കലുള്ളു. ഈ 28–ൽ 12 എണ്ണത്തോളം ചൈനയ്ക്കെതിരെ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്ന സുഖോയ്–30 വിമാനങ്ങളാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ പാക്കിസ്‌ഥാനിൽനിന്ന് ഒരു ഭീഷണി ഉയർന്നാൽ പതിനഞ്ചോ പതിനാറോ സ്ക്വാഡ്രൺ പഴഞ്ചൻ പോർവിമാനങ്ങൾ (മിഗ്–21, മിഗ്–27 എന്നിവകൂടാതെ അടുത്തകാലത്ത് പരിഷ്‌കരിച്ച മിഗ്–21 ബിസ്, പഴഞ്ചനായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജഗ്വാർ, താമസിയാതെ പഴഞ്ചനാവുന്ന മിഗ്–29) ഉപയോഗിച്ചുവേണം പോരാട്ടം നടത്താൻ.

ഈ വിടവു മുന്നിൽക്കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യ തന്നെ തേജസ് എന്ന ലഘുപോർവിമാനം വികസിപ്പിച്ചത്. എന്നാൽ ഇനിയും അവ പൂർണമായി സ്‌ക്വാഡ്രൺ സർവീസിലെത്തിയിട്ടില്ല. അതിന്റെ രണ്ടാം പതിപ്പാവട്ടെ വികസിപ്പിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.

ഈ സന്ദർഭത്തിലാണു 126 ബഹുദൗത്യമധ്യദൂര പോർവിമാനം വാങ്ങാൻ സർക്കാർ അനുമതി നൽകിയത്. ആദ്യത്തെ നാൽപതോളം എണ്ണം വിദേശകമ്പനിയിൽനിന്നു വാങ്ങുകയും ബാക്കിയുള്ളവ അവരിൽനിന്നു സാങ്കേതികവിദ്യ വാങ്ങി ഇന്ത്യയിൽ നിർമിക്കാനുമായിരുന്നു ആദ്യ തീരുമാനം. എന്നാൽ വാങ്ങേണ്ട വിമാനം ഏതെന്നു കണ്ടെത്തുന്ന പ്രക്രിയ നീണ്ടുപോവുകയും, കടുത്ത മത്സരത്തിൽ ചില നയതന്ത്രപ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വരെ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. അമേരിക്കൻ കമ്പനിക്ക് ഉടമ്പടി ലഭിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ യു.എസ് അംബാസഡർ ടിം റോമർ രാജിവച്ചു. ബ്രിട്ടിഷ് കമ്പനിക്കു ലഭിക്കാത്തതിൽ പ്രതിഷേധിച്ചു ബ്രിട്ടൻ ഇന്ത്യയ്ക്കുള്ള വിദേശസഹായം നിർത്തുമെന്നു ഭീഷണി മുഴക്കി. ഒടുവിൽ റഫാൽ തിരഞ്ഞെടുത്തെങ്കിലും ഫ്രാൻസ് കനത്തവില ആവശ്യപ്പെട്ടതോടെ കരാർ അവതാളത്തിലായി. പ്രത്യേകിച്ചു സാങ്കേതികവിദ്യാ കൈമാറ്റം സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ.

അങ്ങനെയാണു രണ്ടുകൊല്ലം മുമ്പ്, പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്രമോദിതന്നെ നേരിട്ടിടപെട്ടു പോംവഴി കണ്ടെത്തിയത്. തൽക്കാലം 36 എണ്ണം ഫ്രാൻസിൽനിന്നു നേരിട്ടുവാങ്ങുക. നിർമാണസാങ്കേതികവിദ്യാ കൈമാറ്റവും ഇന്ത്യയിൽ നിർമിക്കാനുള്ള ലൈസൻസിന്റെ കാര്യവും പിന്നീട് ആലോചിക്കാം. ഈ തീരുമാനത്തെത്തുടർന്നാണു ഫ്രാൻസ് വിലകുറച്ചു കരാറിനു തയാറായത്.

പക്ഷേ, ബാക്കി 90 വിമാനങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇനിയും വ്യക്‌തതയില്ല. 36 റഫാലുകളും എത്തിക്കഴിയുമ്പോഴേക്കും ബാക്കി സ്‌ക്വാഡ്രണുകളിലേക്കായി തേജസിന്റെ രണ്ടാം പതിപ്പ് എത്തുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷ മാത്രമാണിന്ന്.

അതെത്തിയാൽ ഈ കരാർ വൻ നേട്ടമായി കാണാം. കാരണം, തേജസ് പൂർണമായി സ്‌ക്വാഡ്രൺ സർവീസിലെത്തിയാൽ അത് ഇന്ത്യൻ ഏറോനോട്ടിക് വ്യവസായത്തിന് ഒരു വൻ നേട്ടമായിരിക്കും. വിദേശനാണ്യച്ചെലവില്ലാതെ ഇഷ്‌ടംപോലെ വിമാനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽത്തന്നെ നിർമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാം. വ്യോമസേന ആഗ്രഹിച്ചതരത്തിലുള്ള പോർവിമാനംതന്നെ ഇന്ത്യൻ ശാസ്‌ത്രജ്‌ഞന്മാർ വികസിപ്പിച്ച് അവയെ ദ്രുതഗതിയിൽ നിർമിച്ചുകൊടുക്കാൻ ഹിന്ദുസ്‌ഥാൻ ഏറോനോട്ടിക്‌സ് തുടങ്ങിയ ഇന്ത്യൻ ആയുധനിർമാണശാലകൾക്കു കഴിഞ്ഞാൽ.

ഇപ്പറഞ്ഞവയിൽ എവിടെയെങ്കിലും പ്രശ്‌നമുണ്ടായാൽ, ബാക്കിയുള്ള വിമാനങ്ങൾക്കും, അല്ലെങ്കിൽ സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്കും നിർമാണലൈസൻസിനുമായി വീണ്ടും ഫ്രാൻസിനെ സമീപിക്കേണ്ടിവരും. ആ സമയത്ത് അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്ന വില നൽകേണ്ടതായും വന്നെന്നിരിക്കും. 

ആവശ്യമായുള്ള പോർവിമാനങ്ങൾ രണ്ടു തരത്തിലാണ് ഇന്ത്യ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നത്. ഏതാനും എണ്ണം വിദേശത്തുനിന്നു പറത്തിക്കൊണ്ടുവരാവുന്ന (ഫ്ലൈ–എവേ) രീതിയിലും, കുറേ എണ്ണം കിറ്റുകളായി കൊണ്ടുവന്ന് ഇന്ത്യയിൽ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലും. സാങ്കേതികവിദ്യയും ചില ഭാഗങ്ങൾ വിദേശത്തുനിന്നു വാങ്ങി ഇന്ത്യയിൽ നിർമിക്കാവുന്ന രീതിയിലും വിമാനങ്ങൾ നിർമിച്ചിരുന്നു.

1950–60 കളിൽ ബ്രിട്ടനിൽനിന്നു നാറ്റ്, 1962–നുശേഷം റഷ്യയിൽനിന്നു മിഗ്–21, 1980–കളോടെ മിഗ്–21 ബിസ്, ഏതാണ്ട് അതേസമയത്ത് ബ്രിട്ടനിൽനിന്നു ജഗ്വാർ, 1990–കളിൽ റഷ്യയിൽനിന്നു സുഖോയ്–30 എം.കെ.ഐ, ഒടുവിൽ ബ്രിട്ടനിൽനിന്നു പരിശീലനജെറ്റ് വിമാനമായ ഹോക്ക് ഇവയെല്ലാം ഈ രീതിയിലാണ് ഇന്ത്യ വാങ്ങിയത്. ഇന്ത്യൻ വ്യവസായത്തിനു നേട്ടമുണ്ടാകുക എന്നതാണ് ഈ ഇടപാടുകളിലെ ഒരു നേട്ടം. കൂടാതെ വിമാനത്തിന്റെ അടിസ്‌ഥാന ഡിസൈൻ ഒഴികെ ബാക്കി മിക്ക സാങ്കേതികവിദ്യയും ഇതോടെ നമുക്കുലഭിക്കും.

ഇതല്ലാതെ നടത്തിയ ഇടപാടുകളും ഉണ്ട്. മിഗ്–23, മിഗ്–27 എന്നീ വിമാനങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ, എണ്ണത്തിൽ അധികം വേണ്ടിവരില്ലെന്നുകരുതി നിർമാണസാങ്കേതികവിദ്യയോ ലൈസൻസോ വാങ്ങിയില്ല.

അവയേക്കാൾ വൻ അബദ്ധങ്ങളായി ഇന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് ഇടപാടുകളുണ്ട്. രണ്ടും 1980–കളിൽ നടന്നത്. ഫ്രാൻസിൽനിന്നു 40–ഓളം മിറാജ്–2000 വിമാനങ്ങൾ വാങ്ങിയതും റഷ്യയിൽനിന്ന് അനവധി സ്‌ക്വാഡ്രൺ മിഗ്–29 വിമാനങ്ങൾ വാങ്ങിയതും. ഇവ രണ്ടും ഇന്നും വ്യോമസേനയുടെ ഏറ്റവും വിശ്വസനീയമായ ആയുധത്തട്ടുകളാണ്. കാര്യമായ കേടുപാടുകളൊന്നും ഉണ്ടാകാത്ത സാങ്കേതികവിദ്യയാണു രണ്ടിന്റേതും. എന്നാൽ എന്തെങ്കിലും കാര്യമായ പ്രശ്‌നമുണ്ടായാൽ പരിഹരിക്കണമെങ്കിൽ ഇന്നും അവയുടെ യഥാർഥ നിർമാതാക്കളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

126 ബഹുദൗത്യ മധ്യദൂരവിമാനങ്ങൾ വാങ്ങാനാലോചിച്ചപ്പോൾ ഇതേ മിറാജിന്റെ പുതിയൊരു പതിപ്പും ആദ്യം പരിഗണനയ്ക്കുവന്നതാണ്. അതു വാങ്ങിയാൽ അതോടൊപ്പം മിറാജിന്റെ പ്ലാന്റ് തന്നെ കൈമാറാൻ നിർമാതാക്കൾ തയാറായതാണെന്നും അറിയിച്ചതാണ്. 2000–വരെ നിർമാതാക്കളായ ദാസാൾട്ട് (റഫാലിന്റെ നിർമാതാക്കളും അവർ തന്നെ) അവർ കാത്തിരുന്നു. തങ്ങളുടെ കൊലയാളി സുന്ദരിയെന്നാണു വ്യോമസേനക്കാർ മിറാജിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിൽ അത്യാധുനിക ആയുധപ്രയോഗം നടത്തി വ്യോമസേനയുടെ പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റിയതുമാണ്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിലെ മാറിമാറി വന്ന ഭരണകൂടങ്ങൾ തീരുമാനമെടുക്കാതെ നീണ്ടുപോയപ്പോൾ നിർമാതാക്കൾ പ്ലാന്റ് അടച്ചുപൂട്ടി. ‘‘തന്റെ മേക്കപ്പ് പെട്ടി വീട്ടിൽ മറന്നുവച്ച് യാത്രയ്ക്കിറങ്ങിയ സുന്ദരി,‘‘ എന്ന് അന്നത്തെ വ്യോമസേനാ മേധാവി അനിൽ ടിപ്‌നിസ് ഇതേക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ ഈ ലേഖകനോടു പറഞ്ഞതോർക്കുന്നു.

മിഗ്–29നേക്കുറിച്ച് ഇതിലും വലിയ വിവാദമാണ് ഇന്നും നടക്കുന്നത്. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ അന്നതു വികസിപ്പിച്ചെടുത്തപ്പോൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഇന്റർസെപ്‌റ്റർ വിമാനമായിരുന്നു അത്. തങ്ങളുടെ സൈനികസഖ്യമായ വാഴ്‌സാ ഉടമ്പടിയിലില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യത്തിനു സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ നൽകിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ 1980–കളുടെ അന്ത്യത്തിൽ ഇന്ത്യ ഏതാനും മിഗ്–29 വിമാനങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ വിമാനം മാത്രമല്ല, സാങ്കേതികവിദ്യയും നിർമാണ ലൈസൻസും നൽകാൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തയാറായി.

പക്ഷേ, അധികം എണ്ണം ആവശ്യമില്ല, അതിനാൽ സാങ്കേതികവിദ്യയും ലൈസൻസും ആവശ്യമില്ലെന്നായിരുന്നു ഇന്ത്യയുടെ മറുപടി. (ഈ തീരുമാനം ആരുടെയായിരുന്നു എന്നതിൽ ഇന്നും തർക്കമുണ്ട്. വ്യോമസേനയുടെ അഭിപ്രായമായിരുന്നു അതെന്നു പ്രതിരോധവകുപ്പിലെ ഉദ്യോഗസ്‌ഥന്മാരും, ഉദ്യോഗസ്‌ഥന്മാർ പ്രധാനമന്ത്രി രാജീവ് ഗാന്ധിയെ വഴിതെറ്റിച്ചതാണെന്നു വ്യോമസേനയും ഇന്നും പരസ്‌പരം പഴിചാരുന്നു.)

ഏതായാലും ഇന്ത്യയെ തുടർന്നു മറ്റു പല രാജ്യങ്ങളും മിഗ്–29 വാങ്ങി. എന്നാൽ രണ്ടു മൂന്നു കൊല്ലത്തിനുള്ളിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തകർന്നപ്പോഴാണു പ്രശ്‌നങ്ങൾ ഉണ്ടായത്. അവരുടെ ആയുധനിർമാണശാലകൾ പല റിപ്പബ്ലിക്കുകളിലായതോടെ പഴയ വിമാനങ്ങളുടെ സ്‌പെയർ പാർട്ടുകൾ കിട്ടാതായി. പുതിയ വിമാനങ്ങളുടെ ചെറിയ കേടുപാടുകൾപോലും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേന നന്നേ വിഷമിച്ചു.

നഷ്‌ടപ്പെട്ട അവസരത്തെക്കുറിച്ചു വ്യോമസേനയ്ക്കു താമസിയാതെ ബോധ്യമായി. 1990–കളിൽ പടിഞ്ഞാറൻ ശാക്‌തികചേരിയിലേക്കു മാറിയ ചില പഴയ സോവിയറ്റ് ബ്ലോക്ക് രാജ്യങ്ങളുടെ മിഗ്–29 വിമാനങ്ങളുമായി പാശ്‌ചാത്യ വ്യോമസേനകൾ അഭ്യാസം നടത്തിയപ്പോഴാണു മിഗ്–29–ന്റെ മികവ് അവർക്കും ബോധ്യപ്പെട്ടത്.

ആ കാലയളവിൽ – 1993–ൽ – റഷ്യ സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോടു റഷ്യയിലെ ഒരു ഏറോസ്‌പേസ് എൻജിനീയർ പറഞ്ഞത് ഓർമവരുന്നു – ‘‘നിങ്ങൾ അന്നതു മുഴുവനായി വാങ്ങി നിർമിക്കാനാരംഭിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നിപ്പോൾ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് ഈ വിമാനം വാങ്ങിയ എല്ലാ വ്യോമസേനകളും സാങ്കേതികസഹായത്തിനായി നിങ്ങളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുമായിരുന്നു.

റഫാലിന്റെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെയുള്ള രാഷ്‌ട്രീയപ്രശ്‌നങ്ങളൊന്നുമുണ്ടാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാം. പക്ഷേ, ബാക്കി 90 വിമാനങ്ങൾക്കും അവയുടെ തുടർപതിപ്പിനുമായി തേജസിന്റെ രണ്ടാം പതിപ്പു സമയത്തിനുള്ളിൽ തയാറാകുമോ? അതാവുമെന്നുള്ള ശുഭാപ്‌തിവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്‌ഥാനത്തിൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ഒരു സാഹസികമായ ചുവടുവയ്പാണു നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. അതു ജയിച്ചാൽ ഇന്ത്യയ്ക്കു വൻ നേട്ടം തന്നെ. തൽക്കാലാവശ്യത്തിനു വിലകുറച്ച് അത്യാധുനിക പോർവിമാനങ്ങൾ കിട്ടും; ദീർഘകാലാവശ്യത്തിനു നമുക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ നിർമിച്ചെടുക്കുകയുമാവാം.

അല്ലെങ്കിലോ? വീണ്ടും പുതിയൊരു വിമാനത്തിനായി അന്വേഷണം തുടങ്ങണം. അല്ലെങ്കിൽ ദാസാൾട്ട് നിശ്‌ചയിക്കുന്ന വിലകൊടുത്തു കൂടുതൽ വിമാനങ്ങളും സാങ്കേതികവിദ്യയും നിർമാണലൈസൻസും വാങ്ങേണ്ടിവരും.

ആ സിഗ്നലുകള്‍ അയച്ചത് അന്യഗ്രഹജീവികൾ?  അവരോട് അടുപ്പം വേണ്ടെന്ന് ഹോക്കിങ്

റഷ്യന്‍ ടെലസ്‌കോപ് പിടിച്ചെടുത്ത അതിശക്തമായ സിഗ്നലുകളാണ് അന്യഗ്രഹ ജീവന്‍ തേടുന്നവരിലെ പ്രധാന ചര്‍ച്ചാവിഷയം. ഭൂമിയില്‍ നിന്നും 94 പ്രകാശ വര്‍ഷം അകലെയുള്ള നക്ഷത്രത്തിന്റെ പരിസരത്തുനിന്നാണ് ഈ സിഗ്നല്‍ എത്തിയത്. ഇത് അവിടെ ജീവനുണ്ടെന്നതിന്റെ തെളിവാണെന്നാണ് ഒരു വിഭാഗം പ്രപഞ്ച ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ വാദം. 

എച്ച്ഡി 164595 എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രത്തില്‍ നിന്നാണ് ശക്തമായ സിഗ്നല്‍ റഷ്യന്‍ ടെലസ്‌കോപ് പിടിച്ചെടുത്തത്. സൂര്യന് സമാനമായ നക്ഷത്രത്തില്‍ നിന്നാണ് ഈ സിഗ്നല്‍ പിടിച്ചെടുത്തത്. ഇത് കൃത്രിമമായി നിര്‍മ്മിച്ചതാണെങ്കില്‍ അന്യഗ്രഹജീവന്റെ പ്രധാന തെളിവാണെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഒരേസമയം ആശങ്കയോടെയും പ്രതീക്ഷയോടെയുമാണ് ശാസ്ത്രലോകം ഈ സംഭവത്തെ കാണുന്നത്. അന്യഗ്രഹ ജീവന്‍ സ്ഥിരീകരിക്കാനായാല്‍ മനുഷ്യരേക്കാള്‍ സാങ്കേതികമായി വളരെയധികം വളര്‍ച്ച പ്രാപിച്ച ജീവ സമൂഹമാകും ഇവരുടേത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് മുന്‍കൂട്ടി പറയാനാകില്ല.

റഷ്യന്‍ ടെലസ്‌കോപ് ഒരിക്കല്‍പിടിച്ചെടുത്തു എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ പിന്നീട് ഈ സിഗ്നല്‍ കണ്ടെത്താനായിട്ടില്ലെന്നതാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞരെ കുഴയ്ക്കുന്നത്. എങ്കിലും പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ ഒരുകാര്യം ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നുണ്ട്. 94 പ്രകാശവര്‍ഷം അകലെ നിന്ന് സിഗ്നല്‍ അയക്കാന്‍ ശേഷിയുള്ള അന്യഗ്രഹജീവികളാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അവ മനുഷ്യരേക്കാള്‍ എല്ലാ അര്‍ഥത്തിലും പുരോഗതി പ്രാപിച്ച സമൂഹമായിരിക്കും. മനുഷ്യരേയും ഭൂമിയേയും കോളനിയാക്കാനുള്ള സാധ്യത പോലും തള്ളിക്കളയാനാകില്ല. 

ടൈപ്പ് 2 സംസ്‌ക്കാരമായി വേണം ഈ അന്യഗ്രഹജീവികളെ കാണാനെന്നും ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ പറയുന്നു. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരിയായിരുന്ന കര്‍ഡാഷേവ് ആണ് സാങ്കേതിക തികവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സംസ്‌കാരങ്ങളെ തരം തിരിച്ചത്. നിലവില്‍ മനുഷ്യ സംസ്‌ക്കാരം ടൈപ്പ് 1 ആണെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. സ്വന്തം ഗ്രഹത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഊര്‍ജ്ജങ്ങള്‍ പലരൂപത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ നമുക്ക് സാധിക്കുന്നതാണ് ഇതിന് കാരണം. അതേസമയം ടൈപ്പ് 2വിലെ സംസ്‌ക്കാരങ്ങള്‍ അവരുടെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഊര്‍ജ്ജം അതേ അളവില്‍ പുനരുപയോഗിക്കാന്‍ ശേഷിയുള്ളവയായിരിക്കും. 

എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും അന്യഗ്രഹജീവികള്‍ നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരമില്ല. അവരും മനുഷ്യരെ പോലെ അന്യഗ്രഹ ജീവന്‍ തേടുന്നതിന്റെ ഭാഗമാകാമെന്നതാണ് ഒരു സാധ്യത. ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കിടെ അപ്രതീക്ഷിതമായി നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തിലും ഇവരുടെ സിഗ്നലുകള്‍ എത്തിയതാകാം. റഷ്യന്‍ ടെലസ്‌കോപ് പിടിച്ചെടുത്ത സിഗ്നല്‍ വീണ്ടും വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ കാത്തിരിക്കുകയാണ് ഒരുവിഭാഗം പ്രപഞ്ച ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍. അതുവരെ ഈ സിഗ്നല്‍ അന്യഗ്രഹജീവികളുടേതാണോ എന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാനാവില്ല.

അന്യഗ്രഹജീവികളോട് അടുക്കല്ലേ!: സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്

അന്യഗ്രഹജീവികളോട് അടുക്കരുതേ! നാം ബാക്ടീരിയയെ കാണുന്നതുപോലെയേ അവർക്കു നമ്മെ കണ്ടാൽ തോന്നൂ– വിഖ്യാത ശാസ്ത്രജ്ഞൻ സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്ങിന്റെ അഭിപ്രായമാണിത്. അമേരിക്ക കണ്ടുപിടിച്ച ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസുമായി ആദ്യം മുഖാമുഖം കണ്ട തദ്ദേശവാസികളുടെ പ്രതികരണം മോശമായിരുന്നുവെന്നു അദ്ദേഹം ഓർമിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യരേക്കാളും സാങ്കേതികമായി വളരെയേറെ പുരോഗതി പ്രാപിച്ചതായിരിക്കാം അന്യഗ്രഹജീവികൾ. ഒരുപക്ഷേ, നൂറു കോടിയോ അതിലുമധികമോ വർഷം മുന്നിലായിരിക്കും അവർ. പ്രതികൂല മനഃസ്ഥിതിയുള്ള അന്യഗ്രഹജീവികളെപ്പറ്റി മുൻപും ഹോക്കിങ് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

‘സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്ങിന്റെ ഇഷ്ടസ്ഥലങ്ങൾ’ എന്ന പേരിലുള്ള സിനിമയിൽ ഹോക്കിങ് എന്ന ബഹിരാകാശക്കപ്പലിലൂടെ അഞ്ചു സ്ഥലത്തേയ്ക്കാണ് അദ്ദേഹം നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്. 16 പ്രകാശ വർഷം അകലെയുള്ളതും വാസയോഗ്യമെന്നു കരുതുന്നതുമായ ഗ്ളീസ് 832സി എന്ന ഗ്രഹത്തിലേക്കു യാത്ര ചെയ്യുന്ന അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ‘ഒരു നാൾ ഇവിടെ നിന്നു നമുക്ക് ഒരു സിഗ്നൽ ലഭിച്ചേക്കാം. പക്ഷേ, മറുപടി കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നതാവും നന്ന്. കാരണം അവിടത്തുകാർ നമ്മേക്കാൾ അതിശക്തരായിരിക്കും. രോഗാണുവിനെ കാണുന്നതുപോലെയേ അവർക്കു തോന്നൂ.’

‘പ്രായമേറുന്തോറും നാം ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്ന തോന്നൽ എനിക്കു കൂടിവരുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അന്യഗ്രഹവാസികളെ കണ്ടെത്താനുള്ള ആഗോള പദ്ധതിക്കു തുടക്കമിടാൻ തയാറായത്. ഈ പദ്ധതിയിലൂടെ ഭൂമിയോട് അടുത്തുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിനു ഗ്രഹങ്ങളിൽ ജീവന്റെ അംശം തേടുകയാണ്– ഹോക്കിങ് പറയുന്നു. 

Stephen Hawking Is Still Afraid of Aliens

By Mike Wall, Space.com Senior Writer

Astrophysicist Stephen Hawking views a CGI alien civilization on the exoplanet Gliese 832c in this still from the new documentary "Stephen Hawking's Favorite Places."

Credit: "Stephen Hawking’s Favorite Places"/CuriosityStream

Humanity should be wary of seeking out contact with alien civilizations, Stephen Hawking has warned once again.

In 2010, the famed astrophysicist said that intelligent aliens may be rapacious marauders, roaming the cosmos in search of resources to plunder and planets to conquer and colonize. He reiterates that basic concern in "Stephen Hawking's Favorite Places," a new documentary streaming now on the CuriosityStream video service.

"One day, we might receive a signal from a planet like this," Hawking says in the documentary, referring to a potentially habitable alien world known as Gliese 832c. "But we should be wary of answering back. Meeting an advanced civilization could be like Native Americans encountering Columbus. That didn't turn out so well."

For what it's worth, some other astronomers believe Hawking's caution is unwarranted. Any alien civilization advanced enough to come to Earth would surely already know of humans' existence via the radio and TV signals that humanity has been sending out into space since 1900 or so, this line of thinking goes. 

The alien musings are just a small part of "Stephen Hawking's Favorite Places." The 26-minute documentary shows the scientist zooming through the cosmos on a souped-up CGI spaceship called the "S.S. Hawking," making five separate stops.

Hawking observes the Big Bang that created the universe, visits the monster black hole at the center of the Milky Way, journeys to Gliese 832c and tours Saturn in Earth's own solar system. Then, he makes a final stop in Santa Barbara, California, which Hawking calls "my home away from home."

"In 1974, Caltech [the California Institute of Technology] offered me a job in California," the Englishman Hawking says in the documentary. "I jumped at the opportunity. In the sun with my young family, it was a world away from the gray skies of Cambridge, [England]. I've traveled the globe, but I've never found anywhere quite like this."

You can watch a preview of "Stephen Hawking's Favorite Places," and learn how to subscribe to CuriosityStream, at the video service's website: www.curiositystream.com.

Puerto Rico's Massive Power Outage Seen from Space

Puerto Rico before the power outage.

Credit: NASA Earth Observatory

A NASA satellite has captured dramatic photos of Puerto Rico before and after a massive blackout during which almost 1.5 million homes lost power late Wednesday (Sept. 21), according to NASA's Earth Observatory.

Puerto Rico plunged into darkness after a fire at the Aguirre power plant, a substation in the southern part of the island, triggered a cascade of problems across Puerto Rico's aging electrical grid.

The power outage was so stark that NASA's satellites could "see" it from space. The Visible Infrared Imaging Radiometer Suite (VIIRS) aboard the Suomi NPP satellite took photos before and after the blackout. The first, taken at 2:50 a.m. local time (AST) on Sept. 21 show Puerto Rico bathed in light. 

The second, acquired the following day at 2:31 a.m. local time, depicts an island almost as dark as the sea surrounding it.

Puerto Rico after the power outage.

Credit: NASA Earth Observatory

VIIRS used its "day-night band" to capture both images. This band detects light in wavelengths ranging from green to near infrared, and relies on filtering techniques to indicate signals such as gas flares, city lights and reflected moonlight.

In fact, because the moonlight hits the waves of the ocean at different angles, varying degrees of moonlight are visible in the ocean parts of the photos, according to the Earth Observatory.

The electrical outage affected most of Puerto Rico, including Ponce, Humacao, Aguadilla, Arecibo and Mayagüez. But the capital and largest city, San Juan, still had some power, the photo shows.

The fire began after a switch overheated and caused a 2,000-gallon (about 8,000 liters) mineral oil tank to explode, NASA said in a statement. This explosion triggered a fire across a 3-acre (1 hectare) area, which led to massive losses of water and air conditioning, as well as traffic jams and business and school closures, NASA said.

"With something of this scale, we're not just seeing an outage. We are seeing a complete stoppage in the rhythms of daily life," Miguel Román, a scientist at NASA Goddard Space Flight Center and a member of the Suomi NPP science team, said in the statement.

"These nighttime satellite images help bring a level of situational awareness so we can clearly identify the extent of the impacts into key lifelines of a city's infrastructure," added David Green, the program manager for NASA's Disaster Response Program. "We hope that power, civil and health authorities can use imagery and data like this to map the extent of affected areas and prioritize their personnel and resources to restore critical infrastructure."

As of Thursday night (Sept. 22), power had been restored to about 375,000 homesacross Puerto Rico, Gov. Alejandro García Padilla said at a news conference, according to New York's PIX 11 News.

NASA to Announce 'Surprising' Europa Discovery Monday

NASA will announce new findings about Jupiter's ocean-harboring moonEuropa during a news conference at 2 p.m. EDT (1800 GMT) on Monday (Sept. 26).

"Astronomers will present results from a unique Europa observing campaign that resulted in surprising evidence of activity that may be related to the presence of a subsurface ocean on Europa," NASA officials wrote in a media advisory Tuesday (Sept. 20).

The new information comes courtesy of NASA's Hubble Space Telescope, agency officials said. You can follow the news conference live here at Space.com, courtesy of NASA.

The participants in Monday's briefing are:

• Paul Hertz, director of the Astrophysics Division at NASA Headquarters in Washington.
• William Sparks, astronomer with the Space Telescope Science Institute in Baltimore.
• Britney Schmidt, assistant professor at the School of Earth and Atmospheric      Sciences at Georgia Institute of Technology in Atlanta.
• Jennifer Wiseman, senior Hubble project scientist at NASA’s Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Maryland.

Astrobiologists regard Europa as one of the solar system's best bets to host alien life. The 1,900-mile-wide (3,100 kilometers) moon harbors a huge ocean of liquid water beneath its icy shell; furthermore, astronomers think this ocean is in contact with Europa's rocky mantle, making possible all sorts of interesting chemical reactions.

Tuesday's media advisory offered no further details about what the researchers will announce on Monday, but the involvement of Hubble raises the possibility that Europa's elusive plumes may finally have been spotted again.

In December 2012, Hubble detected what appeared to be plumes of water vapor extending about 120 miles (200 km) into space from Europa's south pole. This news, which was made public in late 2013, caused a great deal of excitement in the astrobiology community, because it suggested that a robotic probe may be able to sample Europa's ocean without landing on the moon's surface.

The detection team has been eyeing Europa with Hubble extensively since that initial observation, but to date they have not been able to confirm the existence of the plume.

Moon Speck Captured in Stunning View of Saturn's Rings

Saturn's rings part ways for the planet's moon Pan in this image taken July 2, 2016 by the Cassini spacecraft. The moon holds open the Encke Gap in Saturn's A ring, a 200-mile (325 kilometer) wide opening.

Credit: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute

A speck of a moon makes big waves in a new image of Saturn's rings taken by the Cassini spacecraft.

Captured July 2, 2016, the image shows Saturn's moon Pan inside the Encke gap, a 200-mile-wide (325 kilometers) space held open by the moon's orbit. Because the gravitational forces of Pan sweep most particles out of the gap, the moon is known as a "shepherd." The thin white lines seen in the gap are ringlets, mini-rings made of particles that Pan doesn't kick out of the gap, but does affect its orbit.

Pan is only about 12 miles (20 kilometers) in diameter. Astronomers first inferred this tiny satellite's presence from gravitational disturbances captured by the Voyager program, which began in 1977, sending two spacecraft to the furthest reaches of the solar system. (Voyager has kept on chugging past that original mission: In 2013, NASA reported that the Voyager 1 spacecraft had become the first manmade object to make it tointersteller space, outside the bounds of the solar system.)

It wasn't until 1991, however, that scientists reported visual confirmation of Pan. Writing in the journal Nature, Mark Showalter, then of Stanford University, discovered that the moon was visible as a speck in images taken by the Voyager mission. Cassini's views are sharper: This image was taken by the spacecraft's narrow-angle camera in visible light when the spacecraft was about 840,000 miles (1.4 million km) from Saturn, according to NASA. Even so, Pan has been brightened by a factor of two so that it stands out against the dark of the Encke gap. 

The Cassini mission is a partnership of NASA, the European Space Agency and the Italian Space Agency. The spacecraft launched in 1997, carrying a probe called Huygens that landed on Titan, Saturn's largest satellite, in 2005. Cassini continues to orbit Saturn. Later this year, NASA plans to send the spacecraft into a set of orbits the agency is calling the Grand Finale, which will send Cassini circling the planet's poles just outside the outermost ring. The spacecraft will then shoot the gap between the innermost ring and the planet's atmosphere to measure Saturn's gravitational fields and even sample its outer atmosphere.